|
| |
|
Henrique De Pina Cardoso: FRADO QI FRAN - ERA UM BEZ UM REI QI TEMBA TRÊS FIDJOPalin mete mon na saco el larga um punhado de frera.Nêcê freras trançado qi faticera luta, luta, luta contra tudo qês ramos téqi el consegui sai. Cufá! Cufá! Cufá! Cufá dú bá noguera, montado na sê pó de bassôra, el dá traz dês óqi és muto perto dês, quase tâ pô mon na sês cabalo, Palin mete mon na saco él tra um punhado semente de fabatera. Li qél faticera corta, corta, corta, qi tudo força qês troncos de fabatera téqi él sai de dento dê tanto arbre tan grande. Cufá! Cufá! Cufá! Cufá du bá noguera, montado na sé pó de bassôra, óqi s’ta quase ta panhaz Palin mete mon na saco el larga um punhado de nubre, cunça tã tchobê agú qi tè catchô tâ bibe saquedo. E faticera nada , nada dento de qês agú téqi él sai Era um bez… um Rei qi bibeba num terra muto londje. Terra sábi undi tudo arguém qi ta bibê lâ tem tudo cusas. Um terra qú tcheu castelo, pálacio, sobrados, cabalos, soldados, etc Temba muto cusas de comê frutas, papaia, mango, caju, farroba, laranja, etc Temba muto mandioca, batata, mindjo, fijon figuera, fijon Congo oh pedra, bonjin, tudo qi tem na mundo temba la. Nhorré ta dába festa tudo santos dia pamode él n’ganhaba qês guerra qú otus Rei bizinho, oji el tem um Reno grande … El casa qum mudjê muto bonita qi era Rainha. De sês casamento nêcê três fidjo matcho, oh suma tà frado três prinzpe. Passado uns tempo dê sês casamento nêce primeiro fidjo, Nhorré qú Nharrainha tudo contente ês da festa téqi baca bem casa. Antan canto él fazê sete dia despos del nêcê. Pegado badjo depôs de djanta el caba depôs de Sol sai trás de Serra. Ès botizal má sê nome era Pedro. Pedro criado qú tudo cusa qú más grandeza de mundo. Prinzpe ê prinzpe inda más prinzpe qi tâ bem fica Nhorré na lugar de sê pá. Nêcê djâ sês sugundo fidjo ês pôl nome de Palo. Qi tambê ês crial qú tudo mimo de mundo ê prinzpe tambê. Despos nêcê otu fidjo ês más nobo qês pôl nome de Palin. Qi criado quma sês dós ermons. Ès qercê djuntos e tempo s’ta passa Pedro rasolbê conbersa qú Nhorré pêl pidil sê herança. Pedro tchiga na palácio ês crê papiâ qú sê pá Nhorré. Pedro bem pidi pâ dál sê herança pamode ês s’taba pâ otu terra muto londji. Nhorré rasolbê tchuma sês consedjeros pâ és papiâ sobre ês assunto, um bez qi Pedro ê sê futuro herdero. Tudo ês ê contra ê parti pâ londji Nhorré dja s’ta bedjo ês prepara Pedro pâ ser Rei. Pedro n’tema e antan Nhorré qú muto desgosto parguntal cusé qél crê. Pedro pidi um saco de dinhero. Èl pega num cabalo qú sê saco de dinhero él cunça pram pram pram pram … Téqi és camba lá na meio de qês arbres… E passa tempo más tempo e nim noba nim noticia de Pedro. Má na qél terra londji tem um faticera muto má qá temba djabacoso qi tâ trabâ na qêm él entra. Tudo sexta fera el tâ baba noguera…. Montado na sê bassôra tudo mundo tâ odjaba él ta trabessa na céo qú lume na rabo. Palo cunça tâ odja Pedro bá ê qá borta, cabo debe ser sábi demás pa qem qi bâ qá tâ bem. Antan èl n’ganha coraje él fazê mesmo qi se ermon más bedjo. Él nega trono, el pidi sê herança tambê, pâ el parti pa londji. Nhorré borta tchuma sês consedjeros qi de tudo banda de qél terra. Palo presenta cusa qél creba: um saco de dinhero. Sim qél toma sê saco de dinhero él rinca el lomba s’pora na sê cabalo, qél cabalo parceba um foguete ta corre. Palo tchiga na terra londji el contra qú Pedro na rua ta pidi zimola, nim ê qá contchel canto el contral. Palo qumode el lebaba muto dinhero passa sê bida na festa na badjo de dia e de noti, ranja cretchê bonitinha suma criolinhas. Ranja casamento, qú tanto festa tanto sabura nés terra él disqicê de manda noba pâ Nhorré sê pâ. Na corte tudo ès naqél palácio s’taba muto triste, ês pô s’tera tâ tchora pamode és pensa qi sês dós fidjo morre sim noba, nim qês corbo qi tâ bá ´és tâ bem na céo qá tâ trazes noba. Um dia Palin tchiga na pé de Nhorré despos de papia qú Nharrainha sê má, qél creba sê herança pâ él bá tchobê sê dós ermon Pedro qu Palo. Nhorrè tchuma sês consedjero nobamente és djunta na qél palácio. Palin diante de tudo qês guentis és pidi sê pá qi el ta bidica de ser Rei el crê bá sarba sê ermons. Li Nhorré fral cusa qél creba na parte de sê herança. Palin pidi antan um saco de bençon. Monta na sê cabalo, él fincal s’pora na barriga qél cabalo bua qi nim foguete ta subi pâ céo. Dento qél saco el leba um punhado de semente pólon, um punhado de sal, um punhado de cinza, um punhado de nubre, um punhado de semente fabatera, um punhado de semente frera e um punhado de semente tambarina. Canto él tchiga lá na qél terra londji el contra qú se ermons muto pobres despos dês gasta tudo dinhero qés lebaba. E qél faticera má qá tâ dixás borta pâ sês guentis e sés terra. Palin pega na sés dós ermons montaz na cabalo e sigui camin de borta. Canto él cunça na corrida de borta qú és qél faticera má dá sés traz. Cufá! Cufá Cufá Cufá dú bá noguera, montado na sê pó de bassôra óqi s’ta quase tâ panhaz Palin mete mon na saco el larga um punhado de frera.Nêcê freras trançado qi faticera luta, luta, luta contra tudo qês ramos téqi el consegui sai. Cufá! Cufá! Cufá! Cufá dú bá noguera, montado na sê pó de bassôra, el dá traz dês óqi és muto perto dês, quase tâ pô mon na sês cabalo, Palin mete mon na saco él tra um punhado semente de fabatera. Li qél faticera corta, corta, corta, qi tudo força qês troncos de fabatera téqi él sai de dento dê tanto arbre tan grande. Cufá! Cufá! Cufá! Cufá du bá noguera, montado na sé pó de bassôra, óqi s’ta quase ta panhaz Palin mete mon na saco el larga um punhado de nubre, cunça tã tchobê agú qi tè catchô tâ bibe saquedo. E faticera nada , nada dento de qês agú téqi él sai. Cufá! Cufá! Cufá! Cufá du bá noguera, montado na sé pó de bassôra, óqi s’ta quase ta panhaz Palin mete mon na saco el larga um punhado de cinza, li faticera bá tâ tchafunga na cinza quilómetros, mas quilómetros téqi él sai. Cufá! Cufá! Cufá! Cufá du bá noguera, montado na sé pó de bassôra, óqi s’ta quase ta panhaz Palin mete mon na saco el larga um punhado de pólon, nêcê li um monte de arbres de pólon sarrado qi faticera qá tà odja quilómetros, quilómetros cusas qi s’ta na sê frente só tem pólón sê diante, el cortal, cortal, cortal cortal, téqi él sai. Cufá! Cufá! Cufá! Cufá du bá noguera, montado na sé pó de bassôra, óqi s’ta quase ta panhaz Palin mete mon na saco el larga um punhado de Sal, cria um mar grande qú agu muto azul qél faticera nada, nada, nada téqi él n’contra terra. Cufá! Cufá! Cufá! Cufá du bá noguera, montado na sé pó de bassôra, óqi s’ta quase ta panhaz Palin mete mon na saco el larga um punhado de semente tambarina, undi nêcê montes de tambarina sarrado quilómetros, quilómetros, quilómetros, e óqi faticera ta corta tambarina, pamode él qá pode búa ruba dês, Palin qú ermons tchiga djunto de sês guentis. Nhorré racebês qú festa, badjo, és mata cabrito, boi, etc Inda onti m’passa lâ dixás num festa tan grande qi grande raboliço pâ tudo qês terra.
|