Manduco

Nh’amor ê nobri, se surrizu ê maguadu

Ku se sina cristalina, se unian ê disvairadu

Ma si na sês brasus nu tâ sintí filisidadi

Kâ nu skesé mâ él ê un amor di otu idadi.

Si m’sobési mâ krê-txeu tinha frontera

Nês trinshera, m’kâ tâ amába él dês manera

Sê pâ ês sonera, d’sha’m afundâ nun krátéra

Nha korpu y nha alma, kremá’l nun fogêra.

Si tanbê m’sobési, mâ amor era assin

Era na kumesu ki m’tâ fazeba él sê fin

Pâ’m kâ tinha sonhu, na hora di partida

Nês kaminhu irôniku, dun vida diskunhisida.

Da’m só un otu razon pa’m vivé, ó flor

Promete’m mâ inda bu tâ da’m bu kalor

Jura’m mâ bu tâ perdoa’m ês nha sakriléjiu

Da’m prazer pa’m gozâ más un vês ês priviléjiu.

Nha amor ten nomi, m’tâ tchumá’l Iaía

Èl ê nha ídlu ki m’krê txêu, sin falsia

Santu sê nomi ê Juzè y  Maria

Ki da’m ês anju pâ nha kompanhia.

Bu kâ da’m novidadi, nha amor kâ pirfetu

Pâ bu ternura m’tâ tornâ in otu sujeitu

M’krê voltâ más un bêz pâ bu leitu

Pâ na nha agunia m’sintí ardor di bu petu.

Nha krê-txêu ten nomi, m’ta txumá’l “Maizé”

Él ê amor ki a nha alma êl trazé aligria

Santu sê nomi ê pais di Rei di Nazaré

Ki pregâ amor y shina’m vivê na armunia.

R. Kardozu - 04/14/1997