Manduco

Mané éra konfuzentu, farfadjadu sima béntu lésti. Undi el bába, sina ten ki stába. Mané, apezar d'éra fasténtu y bôkudu, nunka el brigada ku ningen. Ten ôtus ki ta frâ ma Mané nen móska el ka bulí. Má undi el staba, sê bóka ka ta fitxaba. El gostaba di minaba. Gérra el ten ki pôba algen n'el nen s’éra só ku bóka.

Éra dia dimingu. Na Kutélu di Nho Manê-Santu, dipôs di misa, gêntis txêu staba rodiadu. Uns ta djugâ baradja, ôtus ta djugâ orin, ôtus t’odjâ djôgu, ôtus inda t’obí rilátu di Portugal entri Spórti y Benfika. Djôgu riju, táku-táku, má kêl dia Spórti ganhaba 3-1 ! Benfikistas éra más txêu y és stába tudu nervozu. És tinha razan. Txêu d’es perdâ na pósta. Djonzin pustâ sê úniku rádiu Sony k-el tinha, el perde-l; Pedrin, un kamiza kaska d’óbu; Télu, un karsa bonbazinu, Mané, un rilóji di marka Omega.

Pelétxa, mundjê grandi ki gostaba di dába nobidádi, saí na ártu kutélu el pupâ tan riju ki tudu santu, anju y arkanju ôbi-l na séu, el frâ: Itália djâ parí mininu mátxu!  Itália djâ parí mininu mátxu!

Mané, kuma éra speradu, el ten ki kudibâ primêru, el frâ k’un kara lérés: El é argun limária?!  Bu ka podê fra-nu si Itália parsê ku kabra ó ku baka?!  Só limária ki ta parí! Mindjó nha kompô konbérsu!  Pamó nha kal frâ dj’el ten mininu! Sê éra nha mundjê, nha ka ta papiaba sin!

Pelétxa responde-l: Bó, juís ka bu tumâ!  Kô frâ s’éra bu mundjê, pamó bu ka kazadu y ningen ka mestê-bu! Bó, nen baka nen kabra ka pa bó! N’un mundjê ka mestê ómi ki ta papiâ dimás!  Djô papiâ tê ki bêxu djâ rabidâ! Bu ten sina bó lâ!  Pur isu bu ka ta ba misa konfesâ y nen nhô pádri ka ta bensoâ bu pekadu!  Kuza ki bu krê ê fazê sina!  Un dia dja-n sabe m’es ta kebrabu bóka!

Pedro, maridu d’Itália, ki staba ta djugâ biska, inda ka dába un piu.  El labanta trin, el botâ baradja riba-l ménza, el kosâ garganta dôs bês, el kudí: Mané, dja-n ôbí kuza bu frâ, N dixa-bu kabâ di frâ!  Dja-n ôbí ma nha mundjê djâ ten fidju. N sta kontenti, má, s’é ka pamódi es gêntis li, N ta mostraba bó kênha k’é ómi!…

Mané frâ: Kêlâ gó kô frâ!  Mi-mé é ómi sima bó! Anti el fitxa bóka, Pedro fitxa mon, el galopiâ, el tra-l ku sôku dentu tésta, sima un marréta tó kêl kontrâ ku laxídu, Mané kaí séku di kósta. Mané éra altu, el kaí sima un kokêru. Gêntis djuntâ és kumesa ta gritâ ma Mané djâ perdê fôrgu. Ana somâ na porta k’un báldi d’águ, es tuma-l el, es xaguá-l riba kabésa di Mané.  És da-l parmada na kara tê k’el kordâ, tê k’el ben na el... Mané stába tramunuzadu, tontu, trapadjadu, disnortiadu, distronkadu, dizamparadu, kamufladu, kalapitxadu. Kordâ-kêl-kordâ, el ka dâ un piu, es labanta-l di txon sima kôrbu modjadu, es leba-l kaza banbúdu.

Mané Benfikista perdê djogu, el perdê pósta, el perdê gérra. Póbri koitadu Mané! El ten três dia, três nôti sen kumê! Kompô-kêl-kompô, tê ôji, el ka metê na kombérsu k’ê ka di-sél.  Mané ba tumâ juís di bês!

Mané bira ómi drêtu, el fika ta bá misa tudu dia dimingu, el fika ta tumâ Pelétxa bensôn y ta konfesa nhô Pádri tudu sê pekadu. Nho Pádri pidi Nhor’Dés pa perdoa-l, Nhor’Dés frâ ka ten prubléma!

Un anu dipôs, Mané kazâ ku ‘Ntónia, irmã d’Itália. Dispôs es ten un fidju fémia. Pedro, maridu d’Itália, un bês sê inimigu, ôji sê amigu, sê kumpádri, padrin di sê mininu.